لطايف كلام الله

سوره مباركه انعام آيات 42-43-44

Sun, 10 Dec 2006 10:11:00 GMT

وَلَقَدْ أَرْسَلنَآ إِلَى أُمَمٍ مِّن قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ (42)

و همانا به سوي امّت هاي پيش از تو(نيز پيامبراني) فرستاديم، (و چون سرپيچي كردند) آنان را به تنگدستي وبيماري گرفتار كرديم. باشد كه تضرّع كنند.

پيش حق ّ يك ناله از روي نياز به كه عمري در سجود و در نماز
زور را بگذار و زاري را بگير رحم سوي زاري آيد اي فقير

تفسير صافي و نورالثقلين: حضرت علي عليه السلام فرمودند: اگر هنگام ناگواري ها، مردم صادقانه به درگاه خدا ناله كنند، مورد لطف خدا قرار مي گيرند.

فَلَوْلا إِذْ جَاءهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَـكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ (43)

پس چرا هنگامي كه ناگواري هاي ما به آنان رسيد، توبه و زاري نكردند؟

آري(حقيقت آن است كه) دل هاي آنان سنگ و سخت شده

و شيطان كارهايي را كه مي كردند، برايشان زيبا جلوه داده است.

- تضرع و توبه و انابه به درگاه الهي خيلي تاکيد شده.

فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُواْ بِمَا أُوتُواْ أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ (44)

پس چون اندرزهايي را كه به آنان داده شده بود فراموش كردند، درهاي هرگونه نعمت را به رويشان گشوديم (و در رفاه و ماديات غرق شدند) تا آنگاه كه به آنچه داده شدند دلخوش كردند، ناگهان آنان را (به عقوبت) گرفتيم. پس يكباره محزون و نوميد گرديدند.

- در دو آيه ي قبل فرمود: ما افرادي را گرفتار مي كنيم تا تضرّع كنند، در اين آيه مي فرمايد: برخي در لحظه هاي گرفتاري هم خدا را فراموش مي كنند.

- در قرآن مي خوانيم : (و عسي ان تحبّوا شيا وهو شرّ لكم) بقره، 216. چه بسا چيزي را دوست داريد، در حالي كه براي شما شرّ است.

- ايمان وتقوي، بركات آسمان وزمين را براي اهلش به دنبال دارد، چنانكه در آيه 96 سوره اعراف آمده است : (ولو أن ّ أهل القري آمنوا واتّقوا لفتحنا عليهم بركات من السماء والارض)، بنابراين غفلت، درهاي خير را بر روي انسان مي بندد.

- نهج البلاغه، حکمت 25: حضرت علي عليه السلام: اگر ديدي خداوند نعمت هايش را بر تو مدام مي دهد، ولي تو گناه مي كني، پس به هوش باش، چه بسا اين لطفها عاقبت خوشي ندارد.

- تفسير مجمع البيان: پيامبر اکرم صلوات الله عليه و اله: گر مشاهده كردي كه دنيا به كام گنهكاران است خوشحال مباش، زيرا اين استدراج الهي و به تدريج هلاكت كردن اوست.

- تفسير عياشي: امام باقرعليه السلام در تأويل آيه فرمودند: چون مردم ولايت علي بن ابي طالب عليه السلام را ترك كردند و حال آنكه به آن امر شده بودند،((فلمّا نسوا...))، دولت آنان را در دنيا بسط داديم،((فتحنا عليهم ...)) تا حضرت قائم (ع)قيام كند،((حتّي ... أخذناهم بغته)).

- هميشه رفاه زندگي ، علامت رحمت نيست، گاهي زمينه ي عقوبت است.

- مهلت دادن به مجرمان و سرگرم شدن خلافكاران، يكي از سنّت هاي الهي است.

- قهر خداوند بعد از اتمام حجّت است.

سوره مباركه انعام، آيات ...

Sat, 02 Dec 2006 09:28:00 GMT

سلام

آيات 42،43،44 سوره مبارکه انعام رو بخونيد.

هرچي دربارش به ذهنتون رسيد، بسم الله ...

بعد ي هفته، انشاء الله دربارش مثل قبل، بحث مي کنيم.

يا علي عليه السلام مدد

منتظر: خدا وقتي يه عده رو به عذاب دچار ميكنه، در اثر كار بدشون بازم خجالت نمي كشن و توبه نمي كنن!!! (البته از خودمم دارم روش ميزارما!!!) و شيطان گولشون ميزنه و فكر ميكنن كه كار بدشون خوب بوده!!!! بعد كه خدا بهشون خوشي ميده، دوباره شكر نميكنن!!!! اين ميشه كه خدا عذابش رو بهشون نازل ميكنه!

مريم **: من با خوندن اين سه تا آيه ياد اسراييل افتادم كه تو دنيا پولدار ترين قومن و در تاريخ بالا ترين آمار كشتن پيامبران رو نيز دارن! آيه آخر آدمو ياد مرگ ميندازه! و اينكه يهو دست آدم خالي ميشه!

ي نق نقو: راستش برا فهم اين ايات از تفسير استاد بهرام پور استفاده کردم. نتيجه: در اين آيات گفتگو با مشرکان وگمراهانه. واينکه از سرگذشت اقوام گذشته عبرت بگيرن. و اشاره شده به نافرماني اقوام گذشته از راهنمايي پيامبران. واينکه ابتدا با مشکلات و سختي ها ازمايش شدند ولي به سوي حق باز نگشتند. و بعد با دادن نعمت به آنها مورد امتحان قرار گرفتند. ولي باز هم براي سپاس وتشکر باز نگشتند و باعث نابوديه خود شدند. يکي از دلايلي که وجود سختي ها و مشکلات باعث نشد به سوي پروردگار بازگردند اين بود که کارهاي خودشون و صواب مي دونستند و از کسي نصيحت نمي پذيرفتند.(برا خودم اين خيلي جالب بود)

واي بر دروغگويان 2

Tue, 28 Nov 2006 13:08:00 GMT

کسايي که طاقتش رو ندارن، نخونن!!!

- حضرت امام خميني قدس سره الشريف از امام باقر عليه السلام نقل مي کنند: که شراب کليد همه بدي هاست. ولي از آن هم بدتر، دروغ است.

- امام معصوم عليه السلام: بنده طعم ايمان را نمي چشد مگر دروغ شوخي و جدي را ترک کند.

- شيخ مرتضي انصاري بابي را باز کردند و دروغ را، چه شوخي و چه جدي، چه کوچک و چه بزرگ، حرام خواندند.

- در کتاب معراج السعاده آمده است که با هر دروغ، مَلَکي 70 هزار سال از انسان دور مي شود و بوي تعفني از دهان دروغگو خارج مي شود که عرشيان به ذجّه درمي آيند.

- در احوالات علمايي چون علامه طباطبايي يا آيت الله قاضي رحمه الله عليهما آمده است که اگر در مجلسي بودند که دروغي گفته مي شد، حالشان مکدر مي شد.

- امام سجاد عليه السلام فرمودند که از دروغ چه شوخي و چه جدي پرهيز کنيد که دروغ کوچک شما را به دروغ بزرگ مي کشاند.

- خداوند جل و علا : واي بر کذّاب. يني کسي که در اين امر حرفه اي شده باشد.

- دروغ گناهي است که قبح ش شکسته شده، براي همين به سادگي ... .

- براي زبان هفتاد گناه ذکر کرده اند که ديگر اعضاء و جوارح بدن اين همه قادر به گناه کردن نيستند! طوري که نقل شده: هر روز صبح، همه اعضاء بدن به زبان مي گويند که تو باعث نشو که ما را به آتش جهنم بسوزانند.

- پيامبر اکرم صلوات الله عليه، سه بار فرمودند ويلٌ له، واي بر کسي که براي خنداندن مردم حرفي دروغ بزند.

- پيامبر اکرم صلوات الله عليه، فرمودند که حتي تعارفات الکي هم دروغ نوشته ميشه(کُذَيبه) ولو اينکه کوچک باشد. مثلا کسي چيزي به ما تعارف مي کند و ما با وجود اشتها داشتن، بگوييم ميل ندارم.

- امام معصوم عليه السلام فرمودند که بر دروغگويي فرد کافيست که هرچي مي شنود، نقل کند.

- اميرالمومنين عليه السلام فرمودند: دروغگويي سبکي در دنياست(آبروريزي) و در آخرت عذاب و بدبختي را در پي دارد.

- دروغ صورت را سياه مي کند. (تاريکي مي آورد)

- امام صادق عليه السلام فرمودند که دروغ مگو و آبرويت را مريز.

- امام صادق عليه السلام فرمودند که دروغ روزي را کم مي کند.(تنقُصُ الرزق). برکت پول با دروغ مي رود، در حالي که بعضي کاسب ها براي رزق و روزي، دروغ مي گويند.

- دروغ زياد فساد در دين ايجاد مي کند.

- اميرالمومنين عليه السلام فرمودند که دروغ گو و ميّت مساوي اند. چرا که فضيلت انسان زنده اين است که مي توان بر او اعتماد کرد ولي بر دروغگو، نه.

- دروغگو با دروغ سه چيز ار خداوند مي گيرد: 1- غضب الهي، 2- سبکي بين مردم، 3- لعن ملائکه.

- اعتياد به دروغ، فقر مي آورد.

- حضرت رسول صلوات الله عليه، فرمودند که مومن ممکن است ترسو باشد يا بخيل باشد يا حتي زنا کند ولي مومن دروغ نمي گويد.

- جواز دروغ گفتن(دروغ مصلحتي): 1- رازداري در جنگ و جهاد، 2- دروغ بين زوجين، آن هم با شرايط خاص، 3- اصلاح بين مردم. پس مي بينيم که خيلي از آنچه به زعم خود دروغ مصلحتي مي دانيم، در هيچ يک از اين دسته ها جاي نمي گيرد و همه دروغ هايمان به مصلحت خودمان است!

- بدترين نوع دروغ، دروغ گفتن به خداوند جل و علا و رسول و ائمه اطهار عليهم السلام است. چرا که در نماز مي گوييم: اياک نعبد و اياک نستعين. آيا براستي تنها خدا را مي پرستيم و از اون کمک مي خواهيم يا ... !

- اينکه ميگيم: خدايا دوستت دارم. واقعا حرف راستي مي زنيم يا که ...؟ آخه خود خداوند در قرآن آورده که "ان کنتم تحبون الله فاتبعوني". اگه اطاعت امر خدا رو نمي کنيم، پس به دروغ نگيم: خدايا دوستت دارم!

- حجت الاسلام قرائتي در تفسير نور آیه 28 سوره انعام اینگونه ذکر کرده اند: "وقتي دروغگويي خصلت انسان شد، در قيامت هم دروغ مي گويد. (و انّهم لكاذبون ) چنانكه در آيه 23 خوانديم كه مشركين در قيامت به دروغ قسم مي خورند و مي گويند:(والله ربّنا ما كنّا مشركين )"

وَيلٌ يَومَئِذٍ لِلمُکَذِّبينَ

واي، آن روز، به حال دروغگويان

مطالب فوق از سخنرانی استاد بزرگوار، دکتر غفارزاده در هیئت مهدی جان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در شب دوشنبه، 5/9/85 پیاده سازی شده است.

واي بر دروغگويان

Tue, 21 Nov 2006 08:22:00 GMT

اولين بحث:

سوره مبارکه مرسلات(آخرين سوره از جزء بيست و نهم قرآن کريم) مشتمل بر 50 آيه نوراني از کلام خداوند جل و علا است.

نکته اينجاست که يک پنجم آيات را، آيه زير تشکيل مي دهد.

وَيلٌ يَومَئِذٍ لِلمُکَذِّبينَ

واي، آن روز، به حال دروغگويان

نُه بار تکرار شده: واي بر دروغگويان در روز قيامت.

اين تاکيد براي چيه؟

اصلا چرا دروغگوها؟

چرا نگفته مثلا کافران؟

يا فاسقان؟

يا خيانت کاران؟

کسي ميدونه؟

بسم الله...

بي نشان: خب شايد به اين خاطر كه پيامبر صلوات الله عليه، ميفرمايند: الكذب مفتاح كل سيئه

مهر: معمولا دروغگويي با گناه همنشينه .انسانهاي درستكار راستگو هستند و دليلي براي دروغ ندارند. شايد بشه گفت يكي از ريشه هاي گناه دروغ باشه.

بابا بزرگ: همه گناها توي يه صندوقه كه كليدش دروغه.

مليکا: دروغ استارت گناهانه. هرچيزي و هركاري يه شروعي داره و دروغ آغاز و سرمنشاء گناهانه. همانطور كه ائمه عليهم السلام خودشون هم به همين امر اشاره داشته اند .هرگز يه انسان راستگو و امين و درستكار، گناه عمدي انجام نميده. اين دروغگويان و مكذبين هستند كه از انجام گناهان ديگه هم ابايي ندارند.

نيکو: امير المؤمنين‏عليه السلام مى‏فرمايد: «ان اعظم الخطايا عند الله اللسان الكذوب. بزرگ‏ترين گناهان نزد خدا، زبان بسيار دروغ گو است.»

مريم **: شايد دليل اينه كه دروغ سرچشمه همه بديها و مادر همه گناهان ميباشد! هر كي بخواد دروغ نگه بايد از خيلي كارها صرف نظر كنه!

م.ر: وقتي دروغ بياد دنبالش گناهاي ديگه هم مياد... دعا كنيد كه كمتر دروغ بگم.... حداقل به خودمون...

ي نق نقو: حضرت رسول اکرم صلوات الله عليه: بيشتر گناهان فرزند آدم از زبان اوست. كنز العمال ، ج 3 ، ص 549 ، ح 7841

بسم الله النور

Mon, 20 Nov 2006 17:51:00 GMT

بسم الله النور

قال رسول الله (صلوات الله عليه):
اني تارک فيکم الثقلين کتاب الله و عترتي اهل بيتي ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا و انهما لن يفترقا حتي يردا علي الحوض.
همانا من در ميان شما مردم دو چيز گرانبها را امانت قرار ميدهم ،کتاب خدا و اهل بيتم را،تا زماني که به اين دو تمسک جوييد و از آنها کمک بگيريد هرگز گمراه نخواهيد شدو همانا اين دو از هم جدا نخواهند شد،تا اين که در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند.
مسند احمد ،ج۳،ص۲۶،و۱۷و۱۴وج۵ص۱۹ و همچنين: سنن ترمذي،ج۵،ص۳۲۹

نظر به گرانبها بودن کلام حضرت حق و لزوم تفکر و تدبر در آيات نوراني قرآن کريم، با مدد از خداوند باريتعالي، اقدام به تاسيس اين وبلاگ نموده ايم.
انشاء الله با مطرح کردن برخي آيات کلام الله و بحث بر روي نکات آن، بتوانيم قدمي براي قرب الي الله برداريم و به فرمايش حضرت رسول صلوات الله عليه، هرگز گمراه نشويم.
لذا نيازمند ياري شما عزيران، بيش از پيش هستيم.
و من الله التوفيق
يا علي عليه السلام مدد